Mój ulubiony cytat: „Jeśli nie potrafisz latać – biegnij. Jeśli nie możesz biec – idź. Jeśli nie dajesz rady iść- czołgaj się. Jakkolwiek poruszaj się do przodu” – Martin Luter King.

Kilka lat temu, z powodu bardzo ciężkiej neuroboreliozy, boreliozy stawowej i kardiologicznej byłam na etapie czołgania się, ze wszystkimi możliwymi objawami, takimi jak: nieustające zawroty i bóle głowy, które powodowały odruchy wymiotne (zna je każdy, kto ma babesiozę albo bartonellę w głowie), parzenia całego ciała ( tak jakby ktoś podpalał was od pięt), wędrujące bóle całego układu kostnego, problemy z przełykaniem, problemy z powiększoną śledzioną, brak czucia brzucha, drętwienia, zimne prądy przechodzące przez rdzeń kręgowy, stany podgorączkowe (37,5C), które pojawiały się nagle i potem gwałtownie temperatura spadała do 35 C, brak siły, problemy z małopłytkowością krwi, problemy z pulsem serca i skokami ciśnienia (znowu babesioza). Tym jest zaawansowana borelioza, która nierozpoznana i nie leczona właściwie, może doprowadzić nawet do śmierci.

Przez około rok byłam niezdiagnozowanym przypadkiem. Tomograf głowy i liczne badania krwi w kierunku boreliozy nie wykazały żadnych patogenów.

Klinicznie byłam zdrowa, ale fizycznie byłam wrakiem człowieka, który nie mógł utrzymać się na nogach. Na jednej z kolejnych wizyt lekarskich zaproponowano mi leczenie psychiatryczne. To wtedy zrozumiałam jedno – muszę wziąć sprawy w swoje ręce i sama zająć się swoim zdrowiem.

Moja droga powrotu do równowagi była usłana kolcami. Szukając alternatywnych metod leczenia, natrafiłam na biorezonans. Pierwsze badania biorezonansem nie wykazały obciążeń w centralnym układzie nerwowym. Byłam chyba u wszystkich znanych ludzi, którzy prowadzili gabinety biorezonansu i większość twierdziła, że nie mam bakterii w głowie.

Przetestowałam około 14 różnych urządzeń biorezonansowych i doszłam do wniosku, że albo urządzenia są za słabe, albo osoby, które je obsługują nie posiadają należytych umiejętności. Po kilu miesiącach poszukiwań natrafiłam na biorezonans Bicom 2000 i wreszcie pojawił się promyk nadziei! Już po pierwszych testach wyszły obciążenia w centralnym układzie nerwowym. Niestety terapie zupełnie mi nie pomagały, a mój stan się pogarszał. Pewnego dnia zrozumiałam, że osoba, która zajmowała się moim przypadkiem cały czas ustawiała mi częstotliwości na usuwanie patogenów, natomiast zupełnie nie dbała o programy detoksykacyjne, które są kluczowe w procesie powrotu do zdrowia!

W tym samym dniu podjęłam przełomową decyzję, że sama nauczę się obsługi biorezonansu – żeby uratować własne życie. Postanowiłam wykorzystać wszystkie możliwości, jakie tylko pojawią się na mojej drodze. Dlatego zaczęłam uczyć się od najlepszych lekarzy medycyny konwencjonalnej (tak – konwencjonalnej!) w Austrii, Niemczech i Szwajcarii, którzy od wielu lat z powodzeniem prowadza swoje gabinety biorezonansu.

Oprócz biorezonansu zastosowałam dodatkowo wiele innych wspomagających terapii, których listę zamieszczam poniżej. Wszystko razem pozwoliło mi odzyskać zdrowie.